Machine transcription
( ٦٠ )
خزانه تهی کرد و پر کرد جیش چنان کز خلایق ببر کام خویش
برامد بمی بانگ شادی چو رعد چو شیر از در عهد بو بکر سعد
پسر بود خرد مند فرخ نهاد که شاخ امیدش برومند باد
نصیحت شنو کودک نامجوی پسندیده رایست و فرخنده خوی
ملازم بدلداری خاص و عام ثناگوی وی بامدادان و شام
در ان ملک قارون ببستی دلم که شه دادگر بود و درویش هم
نیامد در ایام او بر دلے نگویم که خاری که برک گلے
پسر تا ببالید ملک از پدران نهادند سر بر خطش پروران
دگر خواست کافزون کند بخت خویش بپردازد بر رود محتاج شاخ
طمع کرد در مال بازارگان بلا ریخت بر جان بیچارگان
بامید بیشی در داد و زور باز خردمند داند که ناخوب کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
