Page image — the source of record
Machine transcription
( ٥٧ )
یکی سگر گفت اندر ان خاک و دو که دکان طرازیها پی بنود
جهاندیده گفتش ای بوالهوس ترا خود غم خویشتن بود بس
پسندی که شهری بسوزد بنار اگرچه سرایت بود در کنار
بجز سنگدل تا کند معده تنگ چو بیند کسی برشکم بسته سنگ
توانگر خودان نعمت چون مخورد چو بیند که درویش خون میخورد
نکو شد پر ستت بخوردار که می ارغفت پنجه رنجور وار
سبک پی چو یاران بمنزل رسند نخبند که واماندگان در سند
دل پادشا هاش و با گرش چو بیند در کل خسته خارش
اگر در سرای سعادت کس است زکفتار سعد یش حرفی بس است
همینت پسند است اگر بشوی که گرخار کاری پسش دروی
خبرداری ازبیشهوان عجم که کردند بر زیر دستان ستم
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.