Page 65

( ۵۸ ) زآن شوکت و پادشاهی بماند زآن ظلم بر روستائی بماند خطائی که بر دست ظالم برفت جهان ماند و او با مظالم برفت خنک روز محشر تن دادگر که در سایه عرش دارد مقر بقومی که نیکی پسند دخداي دهد خسرو عادل نیکراي چو خواهد که ویران کند عالمی نهد ملک در پنجه ظالمی سگالند از و نیک مردان خو که خشم خدایست پیدا درو بزرگی از و دان و منت شناس که زایل شود نعمت ناسپاس اگر شکر کردی بر یک دامال بمالی و ملکی رسے بیزوال اگر جور در پادشاهی کنی پس از پادشاهی گدائی کنی حرامست بر پادشه خواب خوش که باشد ضعیف از قوی بارکش میازار عامی بيك خردله که سلطان شبانست و عامی گله چو پرخاش بینند و بیداد ازو شبان نیست گرگست فریاد ازو