Machine transcription
( ١٤٣ )
از انم که بر خویشتن بیپش نه کم گردوای بندہ پرور رییس
تو دانی خدا یا که قادر نیم تو ا نای مطلق توئی من کنیم
همان آستینم که با زاری کنند کجا بنده بر سینه کا ر ی کنند
چه خوش گفت د رویش کادر پست که شب تو به کر د وسر در گذشت
کر او تو به بخشید ما ند و پرست که پیمان بیثبات است و پست
بحث که چشم زباطا بوز بغور ت کنند دا نیا را موز
ر سینم ز ید و برخاک رفت غبار گنا ہم بر افلاک رنت
توبیک نوبتی ابر رحمت ببار که در پیش باران نبا ید غبار
نه جرحم درین مکت جابات ولیکن ملک و که را بیت
تو دانی ضمیر زبانکشان تو مرهم نی دل چستکان
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
