Machine transcription
( ٣٢٥ )
تو دانی که شد زین درین مقدر نصیحت کرت و این مقبر
بهادت بتعلمد کارامی است خنک ره رو را که اکاهی است
چونینت در صورت ایش نیم که اول پسندید کانش شنم
بر من شادی افزو خشنوی پسندیده کوخت این پسند جوی
سولت صولت فکرت خیل بمنزل پد سر کر جوید لیل
بسی رنج کردید م اندر سفر بنان دیدم از خویشتر تر حز
جزاینت که در صبح ازینجاه برارد بزدان ادا رباب
اگر نخواهی شب بیجا جای باش که فردا شود پدر این فاش
شب آنجا بودم بندان امیر چو شیرین و ضلالت اسیر
شبی مجور وز قیامت در از مغاک دس بی وضو در نماز
مکر کرده بودم که نافهم که بودم در ان شب عذاب الیم
همه شب درین فکر مخته اسلام که مکرب و بیت بردل کی برو حما
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
