Machine transcription
( ۳۱۷ )
قباپوستینی که شش بودش
زبیمیش در نیامد بدوشش
مگر رنج وسرما بدو بس نمود
که دورسپهر انتظاریش فزود
بگوشش که سلطان بعقب سخت
بکر چوبک زنشب با مدادان بگفت
بگرسختت فراموش شد
که دستت در آغوش آغوش شد
ترا شب بعیش طرب میرود
چه دانی که بر ما چه شب میرود
فر و برده سر کاروانی بک
چواید بنا فزوردنگانش بیک
بدارای خداوندرزق آب
که سحاره کا برا گذشت از سر آب
توقف کنید ای جوانمرد پست
که در کاروانند پیران پست
ترا کوه پیکر میمون می برد
پیاده چه دانی چه خون میخورد
بارام دل خفتگان در بسنه
چه دانند حال شکم گرسنه
یکی را پس پسته واسته بود ز باغن همه شب پریشان وبخسته بود
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
