Page image — the source of record
Machine transcription
( ۳۱۱ )
بخونش فرو برده دندان خویش
پرشته در و هر چون جان خویش
چو باز وتوی کرد و دندان بشیر
برانداختش زان ستان ببر
چنان مهرش از شیر خاشه کند
که پستان شیرش فراش کنند
تو نیز ای که در کو بد طفل را
بصیرت فرا هوش کن کو کیا
جوانی سراسزا یمیا در تیاست
ول در د مندش دایم زنیست
چو بیجاره شد پستش اندر برنج
که ای پست گشتن اندر شش مچ
نه در مهد نیروی حالت نبود
بکین اندل از خور مجالت نبود
تو آگی مزا یک بیک رنجهام
که امروز سالار و سهم چهام
بحالی شوی از دمت کور
که شوانی از خویشتن دفع مر
اگر دیده چون فروز و جراغ
که کرم خله خور د یسه دباغ
چو پوشید چشمی بین کو چاه
نداند همی وقت نشستن زراه
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.