Page image — the source of record
Machine transcription
( ۳۱۲ )
توکر شکر کردی که بادیده وگرنه تو هم چشم پوشیده
معلم بیا موختت عقل و رای پسرشت این صفت در نهادخدی
کرت منع کر دین بال حق نیوش حقت عین باطل ننمو دی بکوش
* * *
بپهن تا یک انگشت از چند بند باقلیدس صنع در هم فکند
بس اشگتگی باشد و ابلهی که انگشت بر حرف صنعش نهی
تأمل کن از بهر رفتن بمرد که چند استخوان پی د دوست کرد
کدستی که بیشرک بی زانوی دپای نشاید قدم بر گرفتن جای
ازان سجده برآدمی سخت نیسیت که در صلب او مهره یکنجی نیست
دو صد مهره در یکدگر ساختست که کل مهره چون نزد خواست
رکان تنت ای پسندیده خوی زمینی در و سی صد و شهرموی
بصدد سسته و قایه داری تونیز جوارح بدلی دل بشع تیز و رای
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.