Machine transcription
( ٢٨٤ )
بدوزخ برد مدبر را گناه
که خانه پر کرد و دیوان سیاه
اگر کس صفت پیش میرود
مبادا که تنها بدوزخ رود
شنیدم که از پارسائی یکی
بطیبت بخندید با کودکی
دگر پارسایان خلوت نشین
بعیبش فتادند در پوستین
بآخر ندانم حکایت چه گفت
بصاحب نظر با گوست کیشنت
در پرده یار شوریده حال
که غیبت حرام است و طیبت حلال
بطفلی درم رغبت روزه خاست
ندانستی چپ که دست و راست
یکی عابد از پارسایان کوی
همی شستن آموختم داروی
که بسم الله اول سنت بگوی
دوم نیت آور سیم کف بشوی
پس انگه دهن شوی و بینی کنا
منامخرباکشت کوچک بخار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
