Page 292

( ۲۸۴ ) بیا به دندان پشین بمال که نیست در روز بعد از زوال وزان پس سه مشت آب بروی زپس تا که موی تارق پسر دگر دستها تا بمرفق بشوی زتسبیح و ذکر انچه دانی بگوی اگر مسح سر بعد ازان غسل پای بیمن ومستر بنام خدای کسی از من اند درین شیوه نه پنمی که درتوت شد پیروه شنید این سخن و خدا میسدیم بشورید و گفت ای خیبث رجیم بکشد با وردهای چو گفت فرستاد عفاش د رشت که این ست کردار نیکو سخن پنت انچه کویی بمردم مکن نه مسواک در روزه کشی خطاب بنی آدم مرد ر خوردن آب دکسی کز حکمت بینداخت بشویی که از خور و بنابشت کسی را که نام امد اندر میان به سکنز ترین نام ونشتن مخوان چومواره کوئی که مردم خرند بزرگ که نامت زیکو برند