Page 217

(۲۱۰) پلید اعتقادان کیره پوش چه دانند تن آسایی از خواب پیمانهای شب نکرده دوگنت فرو خورد شیخ از حدیث اکرم یکی گفت معروف ا و خفت برو زین سپس کو پیر خرس نکوئی و رحمت بجای خودست پدر سفله را گر و باش سند مکن با بدان نیکی ای نیکبخت نگویم مراعات مردم مکن باخلاق نرمی مکن با درشت که انصاف خوانم یک بی سپاس فریبنده پارسایی فروش که بیچاره دیده بر هم نیست که یکدم سپه را غافل از وی شنیدند پوشیدگان حرم شنید یکی درویش از آن سخت که اینی که جانی یکی برس ولی با بدان نیک مردی بدست پسر مردم آزار بر پند کن که در شوره نادان نشاید درت کرم پیش نامردمان کم مکن که سک انا نله چو کی پشت بسیرت بر از مردم ناسپاس