Page image — the source of record
Machine transcription
(۲۰۹)
کسی را معروف کرخی بخست که ننهاد سر در پی ار پسربت
شنیدم که مهمانش آمد یکی زبیماریش تا بمرگ اندکی
سرش موی رویش صفا نینوی بویش بجان مرآهنیست
شب انجا بیفکند و بالش نهاد روان است در یکه نالش بنهاد
نه خوابش گرفتی شبان کشین نه از دست فریاد او خواب کین
نهادی پریشان طبع درشت نمی برد در خلق تحیت بگشت
ز فریاد و نالیدن وز خفت و خیز گرفتند از و خلق راه گریز
ز دیار مردم دران بقعه کس همان ناتوان ماند و معروف بس
شنیدم که شبها ز خدمت نخفت چو مردان کربست و کردانچه گت
شبی بر سرش لشکر اورد خواب که چند اور د مرد ناخفته تاب
بیکدم که چشماش خفتن گرفت مسافر پراکنده گفتن گرفت
که لعنت برین نسل ناپاک باد که این جله ناموس و زرقست و باد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.