Machine transcription
(۲۰۰)
یکی گفت ازین نوع شیرین سخن درین شهر سعدیست ناسیمه بس
برانند سزار اقندین کجات حق تلخ من تا چه شیرین ست
* * * * *
یکی پادشه زاده در گنجه بود که دور از تو نا پاک و پرهیز بود
بمسجد در امد بسیمان مست می در کف و سا کنی برست
بمقصوره در پارسائی مقیم زبانی دلاویز و قلبی سلیم
تنی چند بر گفت او مجتمع چو عالم نباشی کم از مستمع
چو نی غرقی پیشه کر د آن جوان شد از آن نیزاخ اب اندران
چو منکر بود پادشاه از قدم که یا ر د ز دلا بر معروف دم
تحمل کند سیر بر بوی گل فروماند آواز جنگ از دہل
کرت نهی منکر براند برست نشاید چو بیدست و پا ما نشست
اگر دست قوت داری بجوی که پاکیزه کرد و باند ز خوی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
