BrowseBūstānبوستان → page 207

Page 207

Būstānبوستان · pages 1–361


Page image — the source of record

Scanned page 207 of Būstānبوستان

Machine transcription

(۲۰۰) یکی گفت ازین نوع شیرین سخن درین شهر سعدیست ناسیمه بس برانند سزار اقندین کجات حق تلخ من تا چه شیرین ست * * * * * یکی پادشه زاده در گنجه بود که دور از تو نا پاک و پرهیز بود بمسجد در امد بسیمان مست می در کف و سا کنی برست بمقصوره در پارسائی مقیم زبانی دلاویز و قلبی سلیم تنی چند بر گفت او مجتمع چو عالم نباشی کم از مستمع چو نی غرقی پیشه کر د آن جوان شد از آن نیزاخ اب اندران چو منکر بود پادشاه از قدم که یا ر د ز دلا بر معروف دم تحمل کند سیر بر بوی گل فروماند آواز جنگ از دہل کرت نهی منکر براند برست نشاید چو بیدست و پا ما نشست اگر دست قوت داری بجوی که پاکیزه کرد و باند ز خوی

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Būstānبوستان, page 207. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0294/207 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0294/207
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record