Machine transcription
(١٦٩)
از ان در کف مرد ونیارست منوزای بر اور سنگ است
چو در زندگانی بدی با عیال گرت مرک خوانند از شانتان
بسالانت دستی زندا رویر که از بام پنجه گرانستی بزیر
پنل تو نگر بدنیار وپسم جلیست بالای کنج نعیم
از ان سالهای باند زرتش گره در دلیچی چنیں پریت
سنگ اجل نامکش بشکند بآسودگی کنج قنعت کند
پس از مردن گر و گردن چوم هنوز پیش از ان کف در دکوم
پستخنای سعدی نشابست پند بکار آیدت گر شوی کار بند
دریغست از و روی نابستن گزین و بی دولت در ان نختن
جوانی بداگی کرم کرد و بو تمنای پیری اور وہ ہوں
بحری گرفت آسمان نابخش بانوی فرستاد سلطان بشمکش کش
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
