Page 80

- ( ٥٣ ) - یگانه مقصد پا نقروف ازین کشت و گذاری امروزی همین است که شکار بسیاری بشمینه ها ببرد . اگر چه صد دانه مرغکان کوچک زدند ، ولی پانقروف به این قناعت نکرده میخواهد كه يك چيز بزرگتری بدست آرد . اما در نجا بر نبودن يك تفنك ، وسگ مهندس خیلی تأسف نمود . بعد از نیمروز بسه ساعت بر کنار نهر باز بيك خيل مرغان برخوردند . در ین اثنا مانند صدای طنبور یا چه خانه ها یکصدای بگوش شان برخورد که این صدا در امریکا از ( تتراس ) نام يك مرغی بر می آید . بعد از صدا ده پانزده دانه ( تتراس ) ها پدیدار شدند . پانقروف چون اینمرغهای بزرگ چرب را دید اشتهای شکار آن ها او را بیتاب نموده هاربر را گفت : — شکار اینرا میگویند ! هر گاه ازینها یکدو سه دانه بدست آوردیم ما را هم شکاری میگویند . هاربر — اما اینها از ان مرغانی نیست که بخاده چوبهای ما زده شوند ، یا ما را بخود نزديك كنند . پا نقروف — چون چنینست ، ما هم آنرا بخاده چوب خود نمیزنیم. بلکه خاده چوب خود را شست ما هیگیری ساخته آنهارا میگیریم . بس همینقدر شود که آشیانه های شانرا بیابیم . هاربر — آیا اینها را مانند ماهی گمان کرده اید ؟ پانقروف — نی ماهی گمان نکرده ام ، اما مانند ماهی آنرا شکار میکنم . و الحاصل هر دو رفیق عقب تتراس ها را گرفته آشیا نهای شانرا پیدا کردند . بعد از ان از انجا دور شده به ساختن قلاب ماهیگیری خود مشغول شدند . اولا از علفهای تار مانند در از در ازی يك ريسمانی تاب دادند درین ریسمان بفاصله يك يك قو لاج خارهای بسیار بزرگ محکم و سر کجی که در جنگل بسیار بود با يكيك تار دیگری بسته و بر ان خار ها کرمهای سرخ لب جو را خلانیدند . پانقروف دام خود را برداشته به آهسته گی و اصول تمام در نزد اشیانهاب تتراسها