Page 462

- ( ٣٩٥ ) - - من طبیعت او را میدانم بهمه حال خواهد آمد ! - آه ایکاش تلگراف خراب نمیدوه، پانقروف را در نجاتمها گذاشتن هم نمیشود. تو با نقروف به محافظه و پاسبانی ما بر در بخوابمان . من تنها رفته و باز می آیم . - نی نی سیروس این بهیچصورت نمیشود. در یجادلاوری هیچ فائده نمی بخشد. اشقیای خبیث در بیرون آغل بسخودارند. و در ینطرف و آنطرف به قابو نشسته اند اگر برائیم يك مصیبت ماده مصیبت خواهد شد ! - آیا دیگر واسطه خبر نخواهیم یافت ؟ مهندس در یتفکر بود که چشمش به توپ برخورد که دم جنبانی کرده و در پیش پاهای صاحب خود در جهیدن و لابه بازی کردن بود گویا بلسان حال میفهمانید : که « آیا مرا نمی بینید ؟ » مهندس يك يكبار امیدوار گردیده بر توپ فریاد کرده ، توپ بدو بالابه کنان ایستاده شد ! ژه ده ئون تصور مهندس را درك كرده گفت : - خوب یافتی موسیو سیروس ! از راه های پنهانی که ما گذشته نتوانیم توپ رفته و باز بما خبر آورده میتواند . ژه ده ئون بزودی از جز دان خود يك كاغذی بریده اینچند کلمه را بران تحریر نمود ! « هار برنز خبیست . مادر آغل هستیم ، بر خود هوش کن از غرانیتها و زیرون مشو. آیا از اشقادر انطرف چیزی اثری هست ؟ با توپ بزودی جواب بفرست » کاغذ را لوله کرده در حلقه گردن توپ بصورت معلوم دار آویختند . مهندس سگترا ناز داده و دست برو کشیده و دروازۀ آغلر اباز کرده و راه غرانیتها و زر اباو نموده گفت: - توپك من دوست من ! تاب ! ناب ! بدو ! جانم ! تاپ ! تاپ ! توپ تاپ ! هله هله . سگ باین سخنان مهندس برجهید ، ومقصد را بخوبی دانست که ب چالاکی بتاخت شده از نظر پنهان گردید . دروازۀ آغلر ابسته باز به پیش مریض آمدند. هار بر بیهوش افتاده است . پانقروف بر پارچه های روی زخم در آب فشانیست .