Page 289

-( ٢٤٤ )- از آرد مذکور آشپز ما هر ما ناب بغیر از نان خشك دوسه رنگ بقلو ا و پراته وشيرينيها نيز پخته کرده بر سر سفره طعام شام در پیش روی افندیان خود بنهاد . اگر چه نان و حلواها ئیکه ازین آرد پخته شده بقدر آرد گندم لذت ندارد و لی باز هم از آردیت سراسر بدر نیست. پانقروف از خوردن این آرد خیلی ممنون و مسرور شده گفت : ـ آیا این يك را با ور نکنیم موسیو سیروس که خدا برای قضازده گان فلاکتزیده جزیره های مخصوصی خلق نفرموده باشد ؟ ـ مقصدت را ندانستم پانقروف ! ـ من چنان میگویم و اعتقاد میکنم که خداوند ما برای بندگان خود بعضی جزیره های مخصوصی خلق فرموده که هرگاه بعضی بندگان فلاکتزده خود را در انجا بیندازد هر چیزیکه بکارشان باشد در انجا بیابند . ـ بلکه همچنین باشد . ـ ( بلكه ) نمیخواهد ! جزیره لینقولن برای اینسخن من شاهد عاد لیست . اینست که با ینصورت هر کاره ماچران در جزیره لینقولن بخوبی سر انجام میگرفت. اگر چه از وطن خود بيك صورت بسیا ر فلاکت انگیزی دور گردیده اند و لی جزیره لینقولن را وطن ثانی برای خود شمرده يك محبت صمیمیتی بآن پیدا کرده اند اما با وجود آنهم باز وطن يك چيزيست که آرزوی آن گاهی از دل انسان بیرون نمیبراید. لهذا اکر امروژ يك وابوری از پیش جزیره بگذرد هما نلحظه به ترك كردن جزيره و عودت کردن بوطن خود حاضر میباشند . و هم ازين يك ترس واندیشه دارند که مبادا يك نتيجه وخيمه ظهور یابد و احوال استراحت شان بيك فلاکتی منجر نشود . از وقت ورود شان بجزيره تا بحال یکسال و چیزی بالا میشود . مهاجران هر روز بعد از طعام در زیر چیری که در میان باغچه پشته منظره وسیعه ساخته اند جمع می آیند. و همیشه از جزیره لینقولن بحثها میرانند . يك روزی بود که با ز مهاجران بر صفه پشته منظره وسیعه گرد آمده از احوالات جزیره لینقولن مباحثه و مصاحبه میکردند.