Page 247

- ( ٢٠٦ ) - تفنگ ژه ده ثون فرياد کرده حيوان مدهش بر خاك بغلطيد . رفقا بتلاش تمام در پيش جسد حيوان خونريزد ويدندگله تفنگ ژه ده ثون در مابين دو ابروی ژاغار خورده مغزش را از هم پاشانيده بود . ژه ده ثون از شکاربان بسيار پخته و ماهريست که در هندوستان و افريقا در بسيار شکارهای شير و پلنگ اثبات شجاعت و مهارت نموده است . هار بر اظهار حيرت نموده ژه ده ثون را گفت : — سبحان الله ! ان چقدر بی پروائی و درنگ! و چقدر توانائی و دلاوری بود که از شماظهور نمود . بخدا که خيلی حيرت کردم . — پسر من آنچيزی که من کردم شماهم ميتوانيد . — آيا من ؟ — بلی ! هرگاه بخيال خود محکم کردی که اين ژاغارنيست آهوست ، و بهمان تصور نشان گرفته آتش دهی تو نيز مانند من خواهی توانست . يا نقروف — اگر چنين باشد چه آسان کاريست . ژه ده ثون — بغير ازين ديگر چيزی نيست يا نقروف . دوستان من ! حالا ايستادن بکار نيست . شام هم شد ، ژاغار هم مغاره خود را تا ابد بما واگذار شد . ما هم بايد مغاره را ضبط کرده شب خود را بکمال راحت دران بسر آريم . — اما اگر ديگر ژاغارها بيايند ؟ — در دهن مغاره آتش بزرگی می افروزيم جانوران درنده از آتش رم ميخورند وبما نزديك نميشوند . مهاجران بسوی مغاره متوجه شدند . تنها ناب به پوست کردن ژاغار مشغول بماند . چونکه پوست ژاغار برای مفروشات غر ا بيتها و زفرش گرانبهائی شمرده ميشود رفقا چوبهای خشکی بسياری بدهن مغاره گرد آوردند درون مغاره پر از استخوان بود . استخوان ها را بيک سو افگنده مغاره را پاك کردند . تفنگهای خود را نيز به گله پر کردند . چوبهارا نيز آتش دادند . طعام شام خودهارا بکمال اشتها تناول کرده . ويك