Page 162

- ( ۱۲۹ ) - زره ده تون - چرا ، در جزیره انسان نیست که از ان حذر و احتیاط نمائیم . - ایمسئله اگرچه قطعاً هنوز بمرتبۀ ثبوت نرسیده ولی چون در جزیره جانور های پنجه تیز خونریز موجود است برای محافظه کردن خود را از شر آنها و علی الخصوص از شر رهزنان دریائی ماليزى يك مسكن محفوظ و مناسبی برای خود ما بسیار ضرور است . هاربر - وای ! از اراضی مسکونه به ایندرجه دور جاها رهزنان دریائی آمده میتوانند؟ سیروس - بلی اولاد من رهزنان دریایی ماليزى کشتیها شان بسیار جسور و سارق های بسیار خونریز و مدهشی میباشند . بناءً عليه به احتیاط کردن از آنها از جانورهای درنده زیاده تر مجبوریم . پا نقروف - آیا اگر پیش از انکه بمحافظۀ خود از حیوانات چار پا و دو پا آغاز کنیم یکبار هر طرف این جزیره را گردش کنیم چه خواهد شد ؟ سیروس - راست میگوئید با نقروف . اما از کوه فرانقلن دیدیم که در جهت جنوبی و غربی جزیره نه نهر موجود است و نه جنگل . ما مجبوریم که مسکن خود را در نزديك آب و جنگل تدارک نمائیم که آنهم در مابین نهر مرسی و تالاب غرانت است . پانقروف - چون چنینست در کنار تالاب يك خانه بسازيم . تا بحال کلالی و آهنگری كرديم يك كمی نیز بنائی کنیم چه میشود . الحمد الله آلات داریم خشت پخته نیز موجود است . سیروس - آخر کار ما بهمین منجر خواهد شد . اما آیا در میان این سنگلاخ غرانیت يك مغاره يايك غار و سوراخی بچشم تان برنخورده ؟ پاتقروف - نی ندیده ایم ، آه ! موسیوسیروس ، اگرد رمیان این سنگلاخ دیوار مانند سنگ سماق يك مسكن بسیار بلندی ساخته بتوانیم چه سعادت خواهد بود! هاربر به تمسخر خنده کرده گفت : - بسوی دریا که پنجره های آنرا نزباز کنیم چقدر لطافت خواهد داشت ! ناب - برای بالاشدن آن يك زينه نیز میسازیم : پاتقروف ( بقهر ) چه میخندید واه ! آلات داریم . سنگها را سوراخ میکنیم .