Page 142

— ( 111 ) — خمیرهٔ کل کلالی خود شا نوازکپل که مهندس آنرا در اثنای کشفیات خود یافته بود و میده کی چونه و میده کی سنگ چقماق ترکیب دادند و بکار آغاز کردند از دیگ بزرگ رخت شوئی گرفته تا به پیپوی تنباکوکشی هر نوع آلات و ادوات محتاج الیه خود را مانند دیگ سرپوش کاسه طبق چمچه حتی قاشق همه کی را ساختند اگر چه اینچیزها ثقیل و کلفت چیزهایی بودند ولی چون بدرجهٔ بسیار بلند حرارت پخته شده بودند بسیار کار آمد و متین بودند . پا نقروف در وقت ساختن آلات مطبخ یکد و دانه پیپو نیز ساخته حسرت و تأسف توتون کشی خود را که بسبب نبودن توتون جگر کباب بود تازه نموده خود بخود گفت : — باشد بلکه آنرا هم بیابیم . والحاصل مهاجران تمام ده روز کامل بصنعت کلالگری اشتغال کردند . مهندس در خصوص کار ها چون بسیار ماهر بود هر چیزیرا بقاعده اجرا میکرد . روز دیگر عید پستقالیه بود . مهاجران آنروز را به استراحت قرار دادند . در پانزدهم نیسان به صنعت کلالی نهایت دادند ، همه معمولات صناعیهٔ خودشانرا برداشته بشمینه ها آمدند . روز دیگر بدگر صنعت آغاز میکردند . در وقت بازگشت مهندس يك نبات بسیار نافعی یافت که این نبات از نوع نباتات اسفنجیه ( قاو ) نام نباتی بود که در اصطلاح ملك ما آنرا ( قف ) میگویند . و بعد از خشك شدن به ادنا شرر در میگیرد . مهندس ازین نبات ده پانزده برگهای بزرگی که مانند پارچه های نمد بود کنده بپا نقروف پیش کرده گفت : — بگیرید پا نقروف ! ازین تحفه بسیار ممنون خواهید شد . پا نقروف برگهای پت دار مذکور را بدست گرفته گفت : — این چیست موسیو سمیت ؟ مبادا توتون نباشد ؟ — مهندس — نی توتون نیست . ( قاو ) است که در گیران کبریت آسا نیست . بواقعی که این در گیران بعد از انکه خشك شد در باب آتش در دادن خدمتهای