Page 141

-( ۱۱۰ )- جود شانرا از جزیره بردارند . درینروزها به تعمیرات و ترمیمات شمینه های خود شان نیز سعی و کوشش ورزیده اند . زیرا تا وقتیکه مهندس يك مسکن مناسبتر پیدا کند و یا بسازد اقامت کردن شان در شمینه ها ضروری دیده میشد . لهذا اطراف و سقف آنها را باسنگ و چوب و گل پوشیدند و زمین آنها را باريك و لخ های بسیار نرم فرش کردند . روزهایی را که در جزیره افتاده اند حساب کردند . دیدند که ( ۱۲ ) روز تمام شده که بجزیره آمده اند . در ششم ماه نیسان هر پنج رفیق در جائیکه خشت مالی کرده بودند جمع شدند . تا بوقت شام به خشت پزی مشغول شدند . از خشتهای مذکوريك او جاغ بسیار بزرگی ساختند بوقت شام اوجاغ را آتش کردند . شب را بنوبت پهره دادند ، و در خاموش نشدن آتش کوشش ورزیدند . اوجاغ را تمام چهل و هشت ساعت بلا فاصله آتش کردند خشتها مانند سنگ پخته گردید . بعد از ان خشتها را برای سرد شدن بحال خود گذاشتند . مهاجران برفاقت مهندس خود شان در ساحل شمالی تالاب رفتند که مهندس در انجا سنگ چونه را یافته بود و آن سنگ از (کاربونیت کلس) مرکب بود . سنگهای مذکور را جمع کردند و تا بشام به نقل و حمل سنگهای مذکور مشغول شدند . سنگهای مذکور را در اوجاغ انداختند . جوهر حامض کاربون آن بسبب حرارت پرواز نمود ، تنها كلس یعنی چونه خالص بماند . چونه را نیز باریک آمیختند و يك ماده بسیار گیرنده از ان بعمل آوردند که به اینصورت برای ساختن داش کلالی خود شان یکچند هزار خشت و چونه وافری بوجود آوردند . تمام پنجر و زکامل به بنایی مشغول شده يك داش دود كش داريك اوجاقه كلالي بوجود آوردند که درازی دودکش آن بدرازی بیست قدم بود دور وز دیگر سعی و کوشش نموده از معدن ذغاليکه مهندس در کنار فريق روژ دیده بود ذغال بسیاری نیز جمع نمودند. داش را آتش کردند . در جزیره لينقولن از ابتدای خلقتش این اول بار است که دود سیاه سنگ زغال از دودکش دراز که نشانه مدنیت است درهوا بالا برآمد .