Page 130

- ( 99 ) - آیند . ژه ده ئون هر دیدنی خودش را در کتابچهٔ جیبی خود ثبت دفتر مینمود . مهندس چشمهای خود را بر زمینی که بر ان میرفت دوخته هر پارچهٔ معدنی یا نباتی را که میدید برداشته معاینه میکرد و بعضی از انها را در جیب خود پر میکرد . پانقروف بدیگر رفقای خود گفت . — ترا بخدا بگوئید که این .وسیوسیروس. از زمین چه جمع میکند من هرچه که می بینم هیچ چیزیکه ارزش داشته باشد نمی یابم . درین اثنا هارپر واپس گشته به نزد مهندس بیامد . ژه ده ئون پرسید که : — چیست اولاًد ؟ هارپر — صد قدم پیشتر از میان سنگها بالا برامدن دود را دیدم . ژه ده ئون — یعنی معلوم میشود که درینجا آدم خواهد بود ؟ مهندس — تا خوب ندانیم که حقیقت چیست زنهار که خود را نشان ندهیم . از همه پیشتر من از وحشیهای این سر زمینها میترسم . آیا توپ کجاست ؟ هارپر — توپ از همه پیشتر میرود . مهندس — آیا عوعوه نمیکند ؟ هارپر — نی . مهندس — خیلی عجب است . یکبار بخواهیمش . اینرا گفته مهندس ، و مخبر ، و هارپر در نزد پانقروف و ناب که پیش بودند رفته همه شان در پشت یک سنگی پنهان شدند . در انجا بقدر صد قدم پیشتر از میان سنگها يك دود زرد رنگی را دیدند که بهوا بالا میراید . مهندس بايك ایشپلاق پستی توپ را آواز داده رفیقهای خود را بمنتظر شدن امر نموده خودش تنها بطرف محلی که از ان دود میبر امد روان شد . چار نفر رفیق در حالی که باز گشتن مهندس خود شانرا به بسیار بیصبری انتظار میکشیدند بنا بر آواز دادن مهندس همه گی بسوی دود دویدند . مهندس ذاتاً از بوی آن دانسته بود که دود از چیست ؟ چار نفر رفیق چون به نزد مهندس