Page 83

٧٤ شیر و سائر محلیبات نیز خود را محروم گذاشته خود را بيك جوع و گرسنگی دائمی ، وابدئی گرفتار آرید ! بیائیم بر سخن پشم و پوشیدن و رکوب ایشان : آیا بکدام طبیعت شنا سی و کدام شفقت و مرحمت دانی پشمهای ایشانرا که کسوۀ خلقتی ایشانست بظلم و جور از پشتهای شان برداشته بر بدن خویش میپوشانید و آن بیچا رگان را برهنه و عریان میگذارید ؟ آیا قیاس نفس نمیکنید که اگر يك ظالم قوی تری از شما بقوت ظالمانه خویش شما را در مقابل حر و برد روزگار برهنه نماید و لباسهای تانرا از برتان کشیده خود بپوشد بر نفس تان هیچ پسندیده میآید ؟ پس چون چنین است باید که حضرات طبیعت شناسان چنانچه خود را از مأکولات و مشروبات محروم داشته انداز ملبوسات نیز مأیوس گذاشته جوعان و عریان در بیابان سرگردان گردند تا آنکه حق طبیعت را بجا آرند ! گاوها و اسپها و دواب سائرة مرکوبه را که بر گردنهای شان جوغ میبندید و بدهنهای شان لگامهای آهنین انداخته پاهای شانرا میخکوب میگردانید و در تحت بارهای گران پشت های شانرا از خمدار نموده در صحراها و بیابانها میدوانید . آیا از برای تغلب و استیلای آن بیچاره گان کدام طبیعت و مر حمت و مروت شمار اتجویز فرموده ؟ آیا خوردن گوشت ایشانرا که مغایر