Page 47

( ۳۸ ) مکن شوخ چشمی ببزم محبت به آداب کن رام دلدار خود را چو خواهی بری سود سودای دنیا بیا را باخلاص بازار خود را قیامی قعودی ركوعی سجودی بکاری سحر کن شب تار خود را ازین چرخه کهنه چرخ بگذر تو خود تاب ده رشته تار خود را بخون دل غنچه آرزوها چوگل ساز رنگین سر خار خود را بگفتار سردو بکردار بد مزن زخم غیرت دل یار خود را اگر در ره او بدل راست گردی بسر کج کن از ناز دستار خود را ز سوراخ عقد گهر سر برازم همواری تارشته ام تار خود را میاویز در گوشهای خسان گهرهای غلطان گفتار خود را بگلگونه رنگ خون معانی بزن غازه رخسار اشعار خود را شود راست کار تو ( طرزی ) چو صائب که سازی چو گفتار کردار خود را برگز نوشته اوائل ربیع الاول بود ؛ که شهریار مکارم دثار فیض آثار ( بهار ) یقین اقدام حیات التزام همایونی اقالیم گلزار را از دستبرد قهرمان ( شتا ) خلاصی داده بعدالت عادلانه و مکارم رحیمانه نوجوانان گلستانرا که