Page 161

( ١٥٢ ) حاصل میشد گلهای لذت میربود، نهایت الامر محو و نابود شدنش را میدیدم ، و با خود میسرودم : چیست که زوال ندارد ؟ الله الله ! !! فکر بشر در تماشای کدام بدیعه ، و نظارۀ کدام صنعتش حیران نمیماند؟ لوحۀ قدسی فضای نامتناهی ، دماغ را تا چه درجه علویت ، افکار را چقدر سکونت ، قلب را تا چه درجه استراحت می بخشد ! ؟ يارب ! هر صورتی را علویتی ، هر وجهی را الطافی می بخشی عظمت خالقانه ات در هر جسم هر لحظه بدگر صورت تجلی میکند . صنع دست قدرتت بدیعه را که بظهور آرد ، از تکرار آن مبراست . دو زمان بیکدیگر مشابه نیست . مخلوقائیکه غیر از علم محیط اکمل ذات پاکت دیگر احدی آنرا تحدید کرده نمیتواند، هیچ يك بدیگری نمیماند . از بزرگترین مصنوعاتت تا بکوچکترین مخلوقاتت آنقدر خوارق بد یعه مندرج دارد که عقل و فکر از ادراك حقيقئی آن عاجز و قاصر است. ایچه عظمت ! ایچه علویت ! در توصیف عظمت قدرتت ، وعلویت شانت هر قدر معانی غریبه گفته شود باز هم مضمون لنك است . آنقدر عظیمی که بزرگی آسمان نامتناهی در نزد کبریائیت نسبت جزء