Page image — the source of record
Machine transcription
( ١٥١ )
ظلمت
توحید خالق وحید بشیوۀ ادبیات طرز جدید.
اوه ! اینچه عمیق ظلمت ! آسمان گویا بر رخسار دلارای خویش جالۀ
سیاه نازك بافی کشیده که باز هم چهرۀ نور فشانش از ان نمایانست .
آه ! اینچه طویل سکونت ! جهان ، گویا از سیاهئی ظلمت شب سرمه در
گلو کرده که از هیچ طرف نه صدائیست و نه نوائی !
مگر صدای جانفزای « نهر » که از وسط بیشه زار در جریانست با قوۀ
سامعه دلنشینی ها دارد .
هبوب هوای نسیمی شاخهای اشجار بهم چسپیدۀ بیشۀ تیره و تار را عه با هم وزیدن
گاه گاهی که در اهتزاز میآرد ، طایر قدسئی قوۀ مفکره را آشیان بند عه جنبیدن
تفکرات شاخسار صنایع صانع قدیم حکیم میگرداند .
در کنار بیشه بپای درخت میشۀ نشسته بودم . نظرم را بسما دوخته،
و حرکات موزو نانۀ اجرام سماویه در خشنده را دقت مینمودم . گاه گاه
نظرم ابرهای مظلم پاره پارۀ از هم متفرقه را که بنا بر تحريك طبیعت در
حرکت بودند تعقیب مینمود ، و از اشکال غریبۀ که از قطع مسافه ایشانرا
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.