Page 361

۳۴۹ بدانند همه از جناب خدا نداند ز تقدیر از دو سوا بخود داند از حق گذارد بخود بیابد همه آنچه از نیک وبد بود واسطه آنکه اندر میان نداند ورا واسطه بر عیان سپار دبحق انتقام سخن نیارد بدل هیچ رنج ومحن معطل ندارد امورات خویش نیارد غم از آنچه آید بپیش نه چون ما که هستیم اگر خوب بد بیاریم از رنج وکین وحسد گرائیم فی الحال در انتقام شتابیم بهر بدی صبح وشام ببد کردن خویش شادان شویم بزشت وبدی بهره ها در بریم گنهگار گردیم زان زشت وبد گدازیم بجوشش رنج وحسد حسد آوریم و بدیها کنیم درین بد بحسرت به نبران رویم ز پاکان نباشد ازین شیوه ها بدینسان نپویند ره هیچگاه ز صبر وتحمل شعار آورند توکل بپروردگار آورند حسد دور دارند از دل مدام از آنست دلهایشان با مرام