Page 325

۳۱۳ چو هر وقت خیر است ازایشان ظهور از آنست مأمول خیر از ظهور چو با خیر رغبت بود هر زمان نیاید گهی شر ازین سالکان چو آید نه شر پس بدان ای عزیز که با خلق زایشان نباشد ستیز تو ای مؤمن پاک در هر زمان درین شیوه تابع شو از سالکان بود تا همه خیرها کار تو ز شر دور باشی بلا گفتگو إن كان في الغافلين كُتِبَ في الذّاكرينَ وِان كان في الذّاكرينَ لم يُكْتَبْ مِنَ الغافلين اگر باشد در میان غافلان نوشته شده در ذاکران واگر باشد در میان ذاکران نوشته نشود در غافلان ز اجمال تفصیل خواهی اگر نویسم بتو حاصل و مختصر چو ذکر خدا در دل آید درون سوای خدا از دل آید برون نماند بدل غیر ذکر خدا شود پاک دل از عوارض جدا چنان محو گردد بذکر احد که دل غرق دریای وحدت شود بهر سو که آید نگاه ولی ببیند زوحدت خفی وجلی دل وجمله اعضا بذکر خدا بود شاغل اندر صباح و مسا نشیند اگر هم غافلان زغفلت نیاید شر از نیان +اگر بود باشد با غافلان + حسابش بجای با ذاکران + وگر جمع باشد با ذاکران + نگردد محسوب با غافلان