Page 253

۲۴۱ چو برزندگانی امیدت دراز زطول امل باشدت جمله راز بان زندگی غره باشی مدام زطول امل باشدت جمله کام بدنیا ولایت بود در جهان بطول امل دل عیان و نهان نه صاد رشود کار دینی گهی نه رفتار اندر محبت رهی بگوئی حیاتت از بس دراز زطول امل چاره عمر ساز اکنون این کنم وفردا جنین بماه و آن و بسال و این زمین سازم آباد و باغ و دکان ززرع اینچنین نفع آید میان تجارت چنین مال خواهم چنان ازین نفع آید چنین و چنان بود مالداری زیر قسم پیش زیادت نماید بود نفع بیش غرض از خیالات طول امل بروید بدنیا ز فعل و عمل گهی فکر اولاد و گاهی زیم کند دورت از کبریای کریم چو نزدیک دانستی از مرگ خود نه پندار کردی ز نیک وز بد چو پنداشتی کاین حیات بقا ندارد ثبات و ندارد وفا (کلاسه و یکم)