Machine transcription
۱۵۵
به فقر و به فاقه بسی بردبار بود فاقه و فقر ز ایشان شعار
بخلق جهان روی در نیاورند بخالق همه کارها بسپرند
قناعت برزق مقدّر کنند اطاعت بفرمان داور کنند
رسد آنچه از غیب قانع بر او همین کار ز ایشان همین است خو
نخواهند بیش از ضرورت می بخواهند وقت ضرورت همی
نه جمع آورند از پی سال و ماه نه اندیشه شب نه فکر پگاه
برزق مقرّر کنند اکتفا ندارند در بیش و کم ماجرا
تردّد نه از بهر رزق و بزیان که آرد براه توکل زیان
توکّل نمایند با آن کریم تردّد نه اندر در هر لئیم
بحق اند نزدیک و از خلق دور بهر در نیا رند ایشان مرور
چو بر نفس خود نیست زیشان ولا بود فاقه و فقرشان مدّعا
بود فاقه نعمت برای فقیر بلی نفس از فاقه گردد حقیر
تو هم گر کنی نفس را خوار وزار بعزّت شوی نزد پروردگار
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
