Page 166

۱۵۶ تن آسانیت آورد مشکلات زتن پروری آیدت مهلکات ز نفس است این احتیاج الغرز ز نفس است گم گشته فکر و تمیز ز نفس است عقل از نهاد تو دور ز نفس است دوری زیار غیور ز نفس است قربت بشیطانِ دین ز نفس است بّعدت زیزدان دین ز نفس است محتاجیت هر زمان ز نفس است سر وقفت چون کمان ز نفس است گردیدنت در بدر بپیش کسان از پی سیم وزر ز نفست کاین جوہر پاک روح بوصل خدائی نیابد فتوح ز نفس است خواری ترا پیش راه زنفست کبت نامه گردید سیاه کسانیکه از نفس برگشته اند زرنج جهان بخیب گشته اند وصال خدا یافتند و حضور ز غیر خدایند هر دم نفور چو از لذّت نفس رو تافتی بدان لذّت آخرت یافتی وَ صَبَرُوا فِي شِدَّةٍ و صبری کنند در سختی بسختی بود صبّر کردارشان صبوری بوود ائما کارشان