Page 138

۱۲۸ کسی کو نماید به شب ترکِ خواب به اکوانِ عالم شود فتحیاب گر انسان بود یا ز قسمِ طیور و یا نوعِ انعام و صنفِ ستور بشب هر کر ا چشمِ دل گشت وا مر او را به دل نور صدق و صفا ندانی که انسان بشب عالم است بفکر و به احوال خود سالم است بحیوان ازین فضل بس عالمهاست ازین بهره بر خلقِ فیضِ خداست همه دام و دد از وحوش و طیور به تاریکی شب بایشان حضور بدانند از نفع شب زنده دار به شب زنده دار است زیشان شعار مگر فرق انیست ای جانِ من دو قسمت بیداری شب بدان یکی عام باشد به مخلوقِ حق دگر هست از بهر خاصانِ سَبق بود عام از بهر این کامها که شیرش بیان کرد انجاعها مگر بهرهٔ خاص ای نیک را بود فیضِ عُرفان و قرب خدا زبیداری شب چو بارآوری دل و جان همه سوی یارآوری همه معرفت آیدت در کنار از آن در رسی زودتر سوی یار گلی شانزدهم