Page 32

۲۸ آن را یک بیک کنده بکلی خراب کند قال الشيخ زكريا رض للسلطان قايتباى تنبه لنفسك يا من والاك الله امور العباد وتذكر بداية امرك وماكنت فيه و حالك اليوم قد كنت عدما فصرت وجودا وكنت كافرا فصرت مسلما وكنت رقيقا فصرت حرا وكنت مامور فصرت امرا وكنت اميرا فصرت سلطانا فلا تقابل هذه النعم بالتجبر والتكبر وتنسى مبداك ومنتهاك ووضع انفك في التراب حين تموت وحين ياكلك الدود فتصير ترابا فبكى السلطان ثم قال اذا يعد هذا عنى فمن يقول لى هذا الوعظ طبقات در چنین حالتے بسلطنت و مملکت عاریتی دو روزه چه مغرور و بچنین عیش ولذت دولت فانی چه سرور باید بود وكان الربيع رض قد الى ان لا يضحك قط حتى يعلم ايصير الى الجنة ام الى النار فاخبر غاسله انه لم يزل مبتسما على سريره ويقول قدمت على رب كريم رض وقيل لعبد العزيز رض كيف اصبحت فبكى وقال كيف حال من هو فى غفلت عظيمة عن الموت مع ذنوب كثيرة قد احاطت به واجله يسرع كل ساعة من عمره ولا يدرى ايصير الى الجنة ام الى النار طبقات رباعی چون وقت اجل نیست معین بکسی ٭ زنهار مباش غافل از وی نفسی ٭ هر لحظه زبان بذکر حق جاری کن ٭ خود حکم اجل را نبود پیش و پسی ٭ قال ابراهیم الادهم رض مررت بحجر مكتوب عليه قلبنى ينفعك فقلبته فاذا مكتوب عليه انت بما تعلم لا تعمل فكيف تطلب ما لم تعلم ٤١ وح ٤ س ۳ ۳ - پس اندکی فکر باید کرد که عمر تو بر سر آب بیدار و تو در تیه غفلت بخواب گرفتار در تلخ حیف باشد که یار بیدار و ما بخمار خواب غفلت سرشار شب و روز در پی آزار این گیر و آن دار و ستم را در گوش دار یاد آر شدت و سختی روز شمار و ساعتی که گردی طعمه مور و مارو بدا دو فریادت نرسد مگر خداوند عزیز غفار كه قل يا عباد الذين اسرفوا على انفسهم لا تقنطوا من رحمة الله ان الله يغفر الذنوب جميعا انه هو الغفور له بمعنی بیابان و بمعنی گمراه و حیران شده ۲ ج له این آیت در ابتدا ب ۴ رکوع بعد از رکوع اول جز ۲۴ +