Page 219

۲۰۱ نگویند باز * زبان آوران را بتو بار نیست * که با مشعله گنج را کار نیست و من هذا قبیل صدور الابرار قبور الاسرار روح ۴ع۲ج ۱ که تا آنچه شاه ازیشان بپرسد از روی دانستگی از جواب معقول و منقول مقبول فرونمانده مطابق و موافق طبع اشرف اعطی احوال اسلاف از بزرگان و پادشاهان و عجائب دیار و غرایب امصار وغیره امور مملکت فرونمانده حقیقت کماهی را بمعرض عرض رسانید، مطابق سوال جواب باصواب ادا نموده از خیانت و مداهنت و نفاق متجنب و محترز باشند نه اینکه شاهان زمان و ملوک وسلاطین وقت و آن را بدانچه که در ایشان نباشد بنفاق و خیانت ستایش کرده مدح و فضل گویند و بهر باطل که ایشان کنند و بگویند صدق الامیر زنند و اشخاص قوال مهذار و بیهوده گفتار و دیوانه رفتار که لکثاثه مهذار سزاوار مصاحبت و جدیر منادمت و حقیق مجالست نباشند ولا تنس ما قیل ان الامين من الندماء من يصحب الملوك بالصدق فى المناصحة و الخاين من يصحب الملوك بالمدأرات والمداهنة قال ذوالنون رح لا تصحب مع الله الا بالموافقة ولا مع النفس الا بالمخالفة ولا مع الشيطان الا بالعداوة فيسارع العبد الى تحصيل حسن الخلق وتوطين النفس على الصبر بالمكاره حتى يفوز مع الفايزين قال بعضهم كنت بمكة فرأيت فقيراً طاف بالبيت واخرج من جيبه رقعة ونظر فيها و مزقها كان بالخذا فعل مثل ذلك فترقبته اياماً وهو يفعل مثله فيوماً من الايام طاف ونظر فى الرقعة وتباعد قليلاً وسقط ميتاً فاخرجت الرقعه من جيبه واذا فيها و اصبر لحكم ربك فانك باعيننا فيا ايها الصلحاء ان الاشرار متسلطون على الاخيار بالطعن وقصد الاضرار ولكن المتقى فى حصن الله الملك الجبار روح ۲ ع ۳ ج ۱ وچون پادشاه بیکی ازیشان عه بضم میم وفتح ناء دن بمعنی ظاهر کردن بخلاف آنچه در دل باشد و بمعنی نفاق و دروغ گفتن و بمعنی چرب زبانی وخوشامد نیز آمده ۱۲ ع شه بمعنی سخت بیهوده گفتار و بسیار گو ۱۲ ع سه بمعنی بسیار گو ۱۲ عه بمعنی بیهوده گو ۱۲ ع شه بضم میم معنی مالیت کردن و در کلام فارسی هجا ہے تا میافتد و در عربی بنامستعمل است همچنین محابا ومواسا ۱۲ ع شه این آیت در رکوع ۴ بعد از رکنای پینجم