Page 674

۶۵۱ سر شمشیر تو از بسکه سرافراخت بلند سرزر کی بسراز دوش فتاده ست پسی بشب تیغ تو بود سام نریمان چون زنان پیش خط تو بود حاتم طائی چوکدا طرزمی در دوستی آل عبا ثابت پای غم مخور هیچ در اول عقده اندیشه بیا دستگیرم ز کرم شاه نجف خواهد شد دامنم پر ز گهر همچو صدف خواهد شد بند چهارم یا علی شیر خدا بر خدا دستم گیر که مدام غم ایام دلم گشته اسیر چون نسازد کرمت کار من مسکین را هست چون لطف تو غمخوار اسیران فقیر جززدامن لطف تو کجا بگریزم بی هم میزندم چرخ زهر کوشه به تیر هر چه بینم رخ خوب تو در آید بنظر بسکه تصویر رخت کشته مرا نقش ضمیر گرد تصویر صور موی بمو گردیدم عکس تمثال رخ خوب توانیت نظیر سرخی چشم غضبناک تراگر بیند دشمن از بیم شود زرد تر از رنگ زریر کشکانان من زخمم سنانت بیند پیچش ناف خورد دشمنت از پنج و چبر ذو الفقارست علی تا بقیامت توام شیر را کس نتوان کرد جدا از شمشیر طرزمی آسود زشیرین و غم و اندیشه بخور دهن از حرف به بند و لبت را راه به شیر دستگیرم ز کرم شاه نجف خواهد شد دامنم پر زگهر همچو صدف خواهد شد بند پنجم بسکه از آتش عشق تو دلم دارد تاب می نهم پهلوی خود بر سر آتش چو کباب در دلم بسکه هوای رخت آتش زده است بر سر آب دوم از سر مستی چو حباب من جهان دفتر مدح تو کشم بر قلم شرح اوصاف کمال تو نگنجد بکتاب