Page 673

دستگیرم ز کرم شاه نجف خواهد شد دامنم پر ز گهر همچو صدف خواهد شد بند دوم یاور خسروا علی غنچه بستان است کوچه اش روضه از باغچه جنان است من چه سان سر ننهم بر کف پایش ز نیاز شیر یزدان من هم شاه مردان است به نبی دوستی علی هم شفاعت کند طرزی هم مخلص و هم بلبل خوشخوان است نظر لطف بر احوال خرابش افکن بنده خاص شما است و ثنا خوان است کف جود لایق لطف است او اندل[؟] شام تا صبح کمر بسته فرمان است طرزی چون مرحمت رحم بحالم کند آن رسول است این شاه سخندان است یاوشان تقویت روح و روان اند نام ایشان سبب زندگی جان است نشود از نظرم دور بیک چشم زدن روی شان ائینه دیده حیران است طرزی خامش باش مخور غصه و این بخشه[؟] کاین اشارت لب یار زبان است[؟] دستگیرم ز کرم شاه نجف خواهد شد دامنم پر ز گهر همچو صدف خواهد شد بند سوم کن نگاهی بمن ای شیر خدا بهر خدا که منم بنده درگاه و ثنا خوان شما تا که سودی رخ اخلاص بدرگاه شما کشته چون ائینه رویت همه انوار صفا هر رگ گل سر خاری شکند در دل آن بوی خلق تو چو آرد بچمن باد صبا سنگ وزن تو ز بس قدر گرانی دارد کوه خیزد سبک از جای چو چشمه آسا بر در جود و سخا جمله عطا و بخشش در ره صبر و تحمل همه تسلیم و رضا عالم علم لدن کاشف کشاف رموز صاحب شرعی و واقف اسرار خدا