Page 668

ترجیع بند معشوقانه ای شوخ ستمگر دل آزار وی عهد شکن بت جفاکار تاکی کشم بقول دشمن در محنت هجر و غم گرفتار تا چند بلحظه رقیبان روزم ز جفا کنی شب تار تو خفته خوش و من از فراقت شب تا بسحر نشسته بیدار کی رفته چنین ستم باسلام بر مؤمنی از جفای کفار از خوف ملال حال خود را گفتم بتو اندکی ز بسیار لطفی که برفت کارم از دست رحمی که فتاد دستم از کار جان و دل در دست دلبری زین بیش بدست هجر مسپار چون بوسه مرحمت نداری من نیز بران سرم که ناچار گیرم ره و رسم بی وفائی وز خاکدرت کنم جدائی بند دویم آه ستم ز غمت رسید تا ماه آه ار رسد بگوشت ای ماه تاکی کنم از جفا و جورت آه شب و ناله سحرگاه دشنام دهی بجای بوسم وان نیز بصد هزار اکراه دل در شب تیره گون زلفت در چاه ذقن فتاد ناگاه تا چند کنی به نیک خواهان زین گونه جفا بتول مخواه انگار رویت ای پریزاد شد تیره ز دود آه ناگاه رفتم که کنم ز جور وصلت فریاد بموکب شهنشاه تاکی پی منع این تظلم بگرفت یمین و قاصد راه کی سخت حدیث تست پنهان داری چه خیال الله الله