Page 8

نامرات از راه جهل خسرو بیدین درید دیده خسرو زس کین همچو حیوان شکست تازمین قصر دین گشت زنو سر بلند طاق انوشیروان با سر و سامان شکست پیش انورت باه شد اندر محاق وز لب جان کوثرت چشمه حیوان شکست شرع تو چندان فکند غلغله کز هیبتش رفت گمان آنکه یافت گنبد کردان شکست داد باجابات حضرت سبحان مدد داو باعدا تو ایزد یزدان شکست شرع متینت بحکم حاکم احکام شد دین مبینت بقدر جمله ادیان شکست گر روهم دستان دل تو بتنوان کرف ور رسدم جان بلب عهد تو نتوان شکست با ابدش در جهان هیچ سنتی بپا هر که بعهدت زجهل بعیت بیان شکست گرچه بمدح لب جامد سلمان عام نغمه بلبل بیست مدح سخندان شکست طبع من از لطف تواب رخ در گرفت عظم من از فیض تو کوه غلطان شکست تا گهر مدحت سفت بالماس طبع پایه شعری بشعر در افغان شکست تا که بصیر از اثر نفخ صور آور داندر دمی راه بارکان شکست پایه شرع ترا باد چنان محلی کز حرکات سپر نبودش امکان قصائد چهار فصل در منقبت چهار یار کبار بهاریه در مدح حضرت صدیق اکبر رضی الله تعالی عنه صیفیه در مدح حضرت عمر فاروق رضی الله عنه شتائیه در مدح حضرت عثمان رضی الله عنه خریفیه در مدح مظهر العجائب علی رضی الله تعالی عنه بیا که فصل بهارست باغ خندانست زجوش لاله و گل هر طرف چراغانست چمن زسنبل و گل بوستان فردوسست زمین سبزه و ریحان بیاض رضوانست نسیم باو بگلزار عنبر آمیز است نسیم صبح بگلشن عبیر افشانست اگر ز سنبل مشکین زبوی هند است چرا مشوش و آشفته و پریشانست