Page 9

وگرنه بوی گل از دست برد بلبل را چرا بصحن چمن سر خوش غزلخوانست بدی مشاطه گل چشم نرگس شهلا بسان دیده آئینہ مخمور حیرانست درخت غنچه بگلزار لاله حمرا نشان حقه یاقوت شاخ مرجانست شگوفه ببرق دم نثار یوسف گل درم فشان بچمن همچو پیر کنعانست بپاسبان نظر کن نشاط و غم با هم که غنچه خنده زنانست ا برگریانست کنون چو بلبل شوریده مست سرخوش باش که گل پیالہ بکف لاله کاسه گردانست بگرشنیده حدیث وم یار رسول که عندلیب بگلشن هزار دستانست یگانه سرور دین شاهباز صدق و یقین که تازه از رخ او نوبهار ایمانست امام در سفر هجرتین حضرت صدیق که عارضش شرف آفتاب تابانست بچشم اهل یقین از کمال عزو شرف غبار درگه او سرمه صفا با نست ز قدر و منزلتش فکر و هوش مبهوست ز جاه و مرتبتش عقل و فهم حیرانست غلام درگش اسفندیار و جمشید است کمینه چاکرش افراسیاب خاقانست سپهر جود و سخا آسمان حلم و حیا چراغ راه هدی شمع بزم ایقانست زباد آتش قهرش شراره ایست جحیم زخاک درگه او رشحه آبخنوانست رخش بنور و صفا غیرت دو مهر است کفش بجود و سخا رشک بحر عمانست بروز رزم ز چوگان تیغ خونریزش بساری که بمیدان گوی غلطانست بگاه معرکه از باد خنجر تیزش بساتنی که بمانند بید لرزانست شها کمینه غلام تو طرزی افغان زمین مدح تو امروز رشک سحبانست بجان اگر نفروشند خاک پای ترا ز روی صدق و دان بید که ارزانست ہر انکہ حب تو دارد بود بصد جانم هر انکه بغض تو دار د بقهر یزدانست در ان دمی که رسد جان ناتوان بلب امید من توای شهر یار دین ا لمن