Page 69

در نجات خویش پیش شاه من ای خداوند ا و پیش من شفیع گر بنالم تا ابد در پیش تو به که باشم در دعادش زنم تا که وقت گریه از اشک مژه تا ابد در زیر ترکان کجت غنچه گفتا من دعایت بهر بهار هر سحر گا، ان عایت در چمن من دعای استان تو طرز ی مادری خوست از خاک من شفیع اسمای یزدان میکنم نام خوب شاه گیلان میکنم غصه را کی دل اسان میکنم گرچه در فریاد طوفان میکنم هر سحر که کوی چوکان میکنم چون سر خود کوی امکان میکنم در چمن با عندلیبان میکنم یاد چون ایات قران میکنم هم نهانی هم نمایان میکنم بچه بوی غنچه پنهان میکنم قصیده بهاریه در نعت اشرف الانبیا و المرسلین محمد مصطفی صلی الله علیه و علی اله و اصحابه و سلم چو رعد کوس زند بر در سرای بهار مار زوی تماشا شگونه کل کرد هزار بلبل قمری پرده عشاق مکر که باد بهار است صور اسرافیل زسبزه و کل و نسرین و ارغوان سمن بدوش غنچه چو شبنم سحر کواکب برای زیت بزم چمن نیم سب برای روز تماشای محفل کلشن در ان چمن که منم ابیار کلبن وصل چنار درد در و در چمن لوای بهار دوند بر سر دیوار کوچه ای بهار مقام راست نواز ند بر نوای بهار که زنده گشته کل و سبزه از صدای بهار فکنده فرش بکلشن صبا برای بهار کسی که از دل و جان کشته اشنای بهار رواست از رک کل بجهد فبای بهار ز غنچه ریخت چمن طرح نگبهای بهار شود زکام دماغ من از هوای بهار