Page 59

رو کرد سوی مرقد شیر کیبریا بنگر بحال زینب خود در پسین دست و الم ست کجا بود ای پدر خنجر کشید شمر چو بر حنجر حسین پوسته بود خواهش او دست مصطفی گردیده یک کرمه کنون بستر حسین یکجا بخاک خفته دو دست آند بدن عباس آن برادر با مهر اور حسین یکسو فتاده قاسم دست از خون خضاب یکسو بخون طپیده علی اکبر حسین افسوس و صد دریغ که طرزی ازینزمان میمود رو می نهاد سر خود بر حسین چون عرض حال کرد بان باب نامدار رو کرد سوی فاطمه با چشم اشکبار بند هشتم کز خاک سر بر آر و حسینت بخاک بین وان جسم پاره پاره او چاک چاک بین چون صید دست و پا زده در خون بخاک از دست قوم کوفی بیدین بلاک بین در کربلا بیاد یتیمان خویش را تن چاک سینه ریش و دل دردناک بین آل علی بماتم و ال یزید را شادان بر بر سایه خود و دار الک بین آنکو ندیده کرد و باماش کوب جسم عزیز کرده زهر است بخاک بین طوفان اشک جن و ملک تا سمک نگر آه و فغان آل نبی علی تا سماک بین از نصرت تیغ و ناوک بیداد اشقیا صد جوی خون روان شده زین جان پاک بین بکش از خواب چشم چو نرگس ببوستان برخیز و چشم اسب خود خواننا ک بین سرها ی بی تن شهدا بر سنان نگر تنها ی بی سر مصلی در مغاک بین از بهر اشک چشم منیان کریم صد چشم پر راشک چو کوشه پاک بین از عین لطف و مرحمت ای بضعة الرسول بر طرزی حزین فلک و حی غمناک بین در حیز تم از ین که قیامت شد عیان ز آن دم که گشت شاه شهیدان بگان طپام بند نهم از تیغ