Page 5

در رسیم پدر را نه هستی به پسر زخوف و رعشه معشوق نامید از یار فغان ناله کنند انبیای که و انفسنا بخویشتن همه مشغول انس ان جیزا در ان مقام کسی را نه رحمتی به کسی بغیر احمد مختار در شرت اطهار زیک طرف حسنین و زیک طرف ز هرا زیک طرف اختیار چار یار کبار همه گرفته کف گیسوان مشک افشان می کنند همین لفظ امتی تکرار گشاده دست شفاعت بنزد خالق کل که رحمتی بنما سوی امت ای غفار اگرچه مدحت ذاتت زحد عجز منی است بقدر دانش خود شمه کنم اظهار محمد عربی شاه خطه لولاک که هست بر همه پیغمبران فخر شرار محمد عربی باعث وجود جهان که بود همچه پدر بر مهاجر و انصار محمد عربی انکه از کمال شرف بود شریعت او نقد کون المعیار محمد عربی انکه از ره معنی بر انبیاست مقدم بر اولیا ناز اگر نه واسطه آفرینش او بودی می نمود خدائی خود خدا اظهار مرا که هست چنین سرور شفاعت خواه چه باک زاتش سوزان خوف از نار ز بعد حمد خدا نعت خواجه دو سرا شنو مناقب اوصاف چار یار کبار پس از مدائح صدیق و حضرت فاروق کنم محامد عثمان و حیدر کرار چهارکان سخا و چهار بحر عطا چهار راهنما و چهار شرع مدار یکیت هادی ایمان یکیت جان جهان یکیت جامع قران یکیت فخر کبار چهار ناصر دین چهار رکن مکین چهار مهر مبین و چهار الوالابصار یکی ستوده خصال یکی همایون فال یکی سپهر کمال و یکی جهان وقار چهار بدر منیر چهار ابر مطیر چهار شیر نر و چهار عدل شعار یکیت عذب فرات یکی محجه صفا یکیت مستحبات و یکی در شهوار چهار