Page 30

تا حلقه گیسوی خم برلفت دید مشکین شده چون نافه تاتار بنفشه گل راست باین صفت نامی بگلستان کان خورده زر دارو و معیار بنفشه باشد زغلامان کنیزان تو درباغ شمشاد و گل لاله و گلزار بنفشه تا نسخه خوبی بردارد اثر حسنت بگشوده بگلشن سطر مار بنفشه تا یوسف حسنت چو زلیخا بکف آرد امد ز چمن بر سر بازار بنفشه تا چشم کماندار تو تیر مژه برداشت گل زخم بجان آمد و افگار بنفشه تا پای خیالت بسر خاک نیاید کرداست چمن را همه گلکار بنفشه خواهد که زغنچه رباید ز کف گل دامن کمر بر زده طرار بنفشه عمریست که رنجور فتاد است بگلشن از حسرت آن نرگس بیمار بنفشه زان رو که ز گل برد بجالاکی و چستی آورده بکف جامه زر تار بنفشه در میکده باغ بپای خم گلبن مدهوش شده نرگس خمار بنفشه از بهر نثار تو ز در دانه شبنم آورده بکف گوهر شهوار بنفشه اوازه خلقت چو صبا برد بگلزار جان و خرد انداخته بیمار بنفشه چون مردم افعی زده شد پیکر او سبز از زهر دم خنجر خونبار بنفشه خرم تو چو بر باد کند عزم سوار خود را شمرد غاشیه بردار بنفشه تا برق شرربار ی شمشیر ترا دید پیچیده بخود ده است گلزار بنفشه از بسکه عدو زیر دم تیغ تو نالید از زاری او گشت دل آزار بنفشه تا سینه اعدای تو از سهم شگافد برداشت بکف خنجر پیکار بنفشه گر خیل سپاه ظفر آیات تو اید در پاس کشد اطلس زنگار بنفشه گر بخت خجل میرود در گلزار افتد چو خس خار ز مقدار بنفشه از رشک گل خلق تو شمس شده تیره زانرو شده روزش چو شب تار بنفشه