Page 31

با کو ہر جان نا که خرد سخت لفت باداده دلال و خریدار بنفشه از ذوق سجود درت از بسکه حصوور سیلی شده اش چهره و افکار بنفشه در پیش کل خلق تو مانند غلامان بر کردنجان بسته بتی نار بنفشه تا کرد تو خیزد پی امداد ضعیفان کردن کشد از سند بیدار بنفشه طرزی تو خواهد که درین فصل بهاران از ناز زند بر سر دستار بنفشه پسند که طرزی و از لطف تو نویسد وز ناز کند زر همه ایثار بنفشه با کوشه چشم از نکری سوی من از لطف ریزد بکفم کو هر شهوار بنفشه تا از مدد باد بهاری بکستان روید سمن ولاله و اشجار بنفشه با واسطه حبات تو در اخت جوان اعدای تو با دا چو نکو نسار بنفشه قصیده لاله در منقبت حضرت عثمان ذی النورین رضی الله عنه بیا بباغ که کردید جلوه کر لاله قدح کرفته بکف کل ز ده بسر لاله شکست شاه ریاحین چو شکر سرا زده است چار میخ نعل را بسر لاله رسید از سفر و باد کردش استقبال کرفت سبزه نو شیشه را بر لاله رخش سیاه شد و کرد راه بادی شهر چرا که خانه نشین بود نو سفر لاله مکر هوای تو دارد که کلستان امروز کرفته دامن پر کل زده بسر لاله سحر خیال کل روی تو بباغ کشت چو غنچه کشت بجو ناب ایده تر لاله ز خجلت حستان عارضت در یبان بجیب سبزه فرو برده اسرا لاله بباغ از قفس پاره ی دل ریزد که تیغ ناز تو خور دست جکر لاله زباغ قامت کلچره ام برون آمد ز ده بدیده خونبار نیشتر لاله از ان پیاله کل از شراب رنک پرسات که شیشه ساز شد آب و کار کر لاله بو چشم