Machine transcription
۱۸۳
که ابر قطره آبی بحر بد گوید گفت چون بحر در ریزد و بوی خندان
سخا و جود تو بر مفلسان همیشه شفیق کف کفیل تو بر سائلان همیشه ضمان
درین زمان که بود قحط بود و عالم عجائب است مرا از غرائب دوران
که کر شدش به غزنین به هر فردوسی نمود وعده بیک بیت اشرفی حسان
ندا و عاقبت الامر انچه وعده نمود به بخل کشت مسمی میان عالمیان
تو آن شهی که بدادی درین قصید برا صد اشرفی صله ناکرده وعده احسان
بنظر وسعت آن شهر بار روی زمین که بود بر همه شاهان سروران سلطان
عطای بخشش وجودت درین اواصا کرار سید که شود منکر از چنین برهان
خدا و خلق ز تو با در راضی و خشنود تنت درست ولت شاد باد جاویدان
شوی زعمرو جوانی زبخت برخوردار بحق جمله مردان حرمت قرآن
مت تمام شد بعون الملک المنان قصائد سراسر
فوائد جناب فصاحت و بلاغت نشان فرید عهد
د آوان سر د فتر اهل زبان منبع الجود و الاحسان سرا
غلام محمد خان المتخلص بطرزی صاحب افغان
بدست خط حقیر العباد محمد زمان
خلف طرزی
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
