Page image — the source of record
Machine transcription
توئی که شعر تو سحر است لیک سحر حلال
ولیک انکه ترا حاصل است طی لسان
بنظم و نثر تو منظوم ناطقان بی نظم
نظیر شعر تو اشعار شاعران هزیان
ز بحر فیض تو همواره مفلسان منعم
بخوان جود تو پیوسته سائلان مهمان
درین جهان بنره فضل از تو شد معلوم
درین زمان صفت شعر از تو گشت عیان
بچشم عقل بود قند بار ویرانی
توانه کمال هنر گنجی اندرین ویران
زا بر لطف تو شد کشت عالمان سرسبز
ز فیض جود تو شد کار شاعران سامان
شدی هلاک ز بیقدری اهل علم و هنر
اگر نه پای شریف تو آمدی بمیان
ز قحط جود شدی شاعر از جهان معدوم
طبیب لطف کرمی مگر ویش درمان
کمین محب صمیمیت صدق دل احمد
که مین غلام قدیمت محمد اکرم خان
یکی بمدحت تو روز و شب بجان مشغول
یکی بخدمت تو سال و ماه بسته میان
چو حاصلست چنین نعمت مشو غافل
تو نیر وقت غنیمت شمار و قدر بدان
بشادی دل احباب دکوری دشمن
بخور بپوش ببخش و مخور غم دوران
بپاش غزه بمیناکه تا نظاره کنی
بچار عنر چنان بگذرد که برق یمان
سپهر مرتبا سرورا شهنشاها
توئی خلاصه دوران وسائه یزدان
اگر چه وصف تو ز اشعار من بدان نارد
که کل ریز به بستان و زیره در کرمان
ولی ز صدق دل خویش اندکی گفتم
که یاد کار بماند ز من درین دیوان
و گرنه ذات تو ز اوصاف خلق مستغنی است
که نور خور نشود زائد از مدیح کسان
همیشه تا بود از شعر معتبر دفتر
مدام تا بود از نظم منتظم دیوان
بود بمدح تو مشحون دفاتر ایام
بود بوصف تو احمد همیشه دست خوان
محب ذات تو مقبول باد چون آدم
عدوی جاه تو مردود باد چون شیطان
ولی نعمت عصرا و حاتم عبدا
با بر نسبت دستت کنم زهی بهتان
کدابر
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.