Page 576

صحيفه ٥٦٩ سیاحتنامه سه قطعه روی زمین جلد سوم که در آخر حکایت بر تو تکلیف کنم و تو آنرا در عهده بگیری آنوقت بی مکافات نخواهی ماند !!! . . . . این لفظ مکافات را بيك حرکات دلربایانه مشتهیاتکارانه آقتریسی نما یانه تلفظ نمود که تصویر آن ممکن نیست . گفتم — آه مادمو ازل ! از حالا بشما وعده میکنم که اگر تکلیف شما بر قدر فداکاریهای عظیمی متوقف باشد باز هم به اجرای آن در خود قوت واقتدار فوق العاده حس میکنم بگوئید ، حکایت تانرا تمام کنید ، تايك آن اولتر مرا لایق مکافات حیاتبخشای خودتان بنگرید . گفت — « هان ! اینراهم بگویم که من از ابتدای حال صباوت خود به آقتریسی گری يك ميل و هوسی فوق العاده در خود حس میکردم . در همان بازاری که ما بوديم يك تيا ترخانه بسیار بزرگی نیز موجود بود که آقتریسهای آن تیاتر همیشه نظر دقت مرا بخود جلب مینمود . در وقتهای شام چون میدیدم که آ قتريسها در عرابه های مکمل میان لباسهای فاخر ابریشمین و سمور و سنجاب غایت ثمین در پیش دروازه پشتسای تیاتر از عرابه فرو می آمدند آب دهن حسرتم میریخت . رفته رفته سه چهار سال به اینمنوال گذران یا فت . حال صبا وت ما و برلان به يك حال پر جوش و خروش شباب تحویل احوال نمود . نظرهای ما چون بمر دمکهای یکدیگر تصادف مینمود يك شراره الکتریکشی دیگر نوعی از ان حاصل آمده در تمام و جود مايك حرارت عجبی محسوس میگردید . اول که قول بقول همدیگر انداخته بمکتب میرفتیم و یا از مکتب می آمدیم از تماس نمودن جان ما بیکدیگر هیچ يك چیزی حس نمیکردیم . اما در ینو قتها آنچنان نیست . بمجرد تماس نمودن جانش به جانم يك رعشه در بدن خود حس میکردم . از نظاره جمالش يك ديگر لذتی میگرفتم . از