Page 448

صحیفه ٤٤١ سیاحتنامه قطعه روی زمین جلد دوم شما همین کتابچه خواهد بود . حضرت پدرا کتابچه را از دست سعید بیگ گرفته و يك غزل غرای خودشانرا در ان نوشتند ۵ آن غزل را عیناً در بنجانبت کتابچه یادگار مینماییم. -- غزل -- از اشك نامه که به او ما نوشته ایم با خط موج معنی دریا نوشته ایم تایر میفروش دهد میکشی رواج پروانه خط نشه مینا نوشته ایم تفسیر شرح سوره نور جمال او ما بر بیاض دیده بینا نوشته ایم افسانه های قصه دور و دراز زلف بر پشت نامه شب یلدا نوشته ایم باخامه خیال رموزات سر غیب بر دل بطرز رمز معما نوشته ایم تمثال نقش صورت اورا بکلك فکر بر صفحه های طبع مصفا نوشته ایم بر شخص نا امیدی گنجینه دار یأس از خون دل برات تمنا نوشته ایم تفصیل عجز را هروان ره وفا در رنگ نقش آبله پا نوشته ایم مضمون سوزش غم عشق پریرخان تنها نوشته ایم به تن ها نوشته ایم دیشب ز روی دفتر آشفته خط زلف يك خوش سواد نسخه سودا نوشته ایم از چاك زخم تا که نماید جمال داغ ماچون قفس بسینه الفها نوشته ایم ( طرزی ) براه عشق چو (بیدل ) ز عاجزی « ما هم برات آبله بر پا نوشته ایم » بعد از انکه غزل فوق را بخط بسیار خوش چون جواهر مبارك خود نوشتند کتابچه را بسعید بیگ داده فرمودند : - بیگ افندی ! شما درینچند روزیکه با ما بودید بسیار زحمت کشیدید. من شما را مانند فرزند خود میدانم و از انسانیت و کمالات شما بسیار شاکر وممنون هستم . سعید بیگ - استغفر الله افندم ! بنده هيچ يك خدمتی نکرده ام