Page 110

جلد پنجم (١٠٥) کتاب الاقرار قبل هذا من هذا الوارث الآخر وصدقه الاخر في ذلك فالثاني ان ياخذ العبد من الاول فلو اخذ الثاني العبد من الأول ثم مات المريض من ذلك فان كان قائما يؤخذ من الثاني ويصير ميراثا لورثة الميت و يقسم بينهم على فرائض الله تعالى وكذاك لوكان الثانى غير الوارث وعلى الميت دين يحيط بماله فان للغرماء ان ياخذوا العبد من يده (عالمكيري) مریضی بخشد غلام خود را برای بعض ورثه خود و حال اینکه نبود او را مال غیر ازین غلام و آن کسیکه برای او بخشیده شده قبض نمود آن غلام را بعد ازان انکسیکه برای او بخشیده شده اقرار نمود که بدرستی آن مریض اقرار کرده بود پیش از بخشیدن آنغلام بمن که بدرستی این غلام مراین وارث دیگر است یا اقرار نمود باینکه بدرستی آن مریض این غلام را پیش ازین بخشیده بود باین وارث دیگر و راستگو نمود او را آن وارث دیگر در این اقرار پس مروارث دوم راست که بگیرد آن غلام را از وارث اول و اگر وارث دوم گرفت آن غلام را از وارث اول و بعد ازان آن مریض مرد ازان مرض خود پس اگر آن غلام قایم بود و هلاک نشده بود گرفته میشود آن غلام از وارث دوم و میراث میگردد برای ورثه مرد وقسمت کرده میشود بطریقه فرایض الله تعالی و همچنین است اگر انشخص دوم وارث نبود و بر مرده دینی بود که فرا میگرفت مال او را پس بدرستیکه مرصاحبان دین اور است که بگیرند آنغلام را از دست آنشخص دوم و لوكان العبد قدمات فى يد الوارث الثاني فان الغرماء بالخيار فى هذه و باقي الورثة فى الصورة الأولى ان شاء واضمنوا الوارث الاول قيمة العبد وان شاء واضمنوا الثاني والثانى لا يرجع على الاول وان ضمنوا الأول فالاول لا يرجع على الثاني هكذا ذكره عامة روايا هذا الكتاب عالمگيري و اگر آن غلام بتحقیق مرده بود در دست وارث دوم پس بدرستیکه صاحبان دین را اختیارست غلام بخشیده شده مریکی از ورثه خود را پس یگوی بخشیده شده